یاد موقعیتهایی به خیر که در آن به فکر موقعیت نبودیم یاد تابلوهایی به خیر که راه جاودانگی را مشخص می کرد یاد جزیره مجنون به خیر که شاهد جنون عشق بود یاد دو کوهه به خیر که اولین قد مگاه عشاق بود فکه که مبدا مقصد بود یاد کانالهایی به خیر که گنداب خود نمایی دران جریان نداشت یاد مین به خیر که سکوی پرواز بود یاد گلوله ها به خیر که قاصد وصل بودند یاد خمپارها به خیر که پیام وصل بهمراه داشت یاد قمقمه ها بخیر که اب حیات از آنها می جوشید و پایان نداشت یاد کلا ه آهنی بخیر که نگهبان دنیایی از معنا بود یاد چفیه بخیر که علامت زهد بود وبر آورنده بسیاری از نیازها یاد سربند که دشمن از ترسش پا به فرار می گذاشت یاد کوله پشتی به خیر که بساط آخرت در آن گرد می آمد یاد پلاک بخیر که شماره پروازبود یاد فهمیده ها بخیر که قبل از تکلیف تشیع شد ند یاد غواصانی بخیر که در اعماق آب ، مروارید وصل تو را به تور انداختند یاد کمرهایی بخیر که در راه خدا تا آخر به صند لی چرخدار تکیه زد یاد بد نهایی بخیر که تکه تکه شد ند و ذره ذره به احد یت پیوستند یاد باد آن روزگاران یاد باد

چاپ این مورد | ارسال این مورد | بازديد: 458 | | وب سایت پردیس ها